Volgens It Lege Midden is het te kort door de bocht dat verhoging van het slootwaterpeil de gewenste CO2 reductie en bodemdaling zal bewerkstelligen.

De relatie tussen slootwater en grondwater is niet in dezelfde mate als er op zand of klei is. Veen is een spons, die moeilijk water doorlaat. In de praktijk blijkt dat in de zomermaanden het slootwater hooguit 6 tot 8 meter het veld indringt.

It Lege Midden is op zoek naar mogelijkheden waarbij de CO2-emissie en bodemdaling verminderd kan worden, en waarbij toch op een volwaardige manier geboerd kan worden, met voldoende inkomen voor de boer.  

Daarom zijn we ook betrokken bij het project klei in veen.  

Klei in veen is een maatregel die veenafbraak, broeikasgasemissie en bodemdaling kan beperken – onafhankelijk van grondwaterstand.  

Metingen van het Louis Bolk instituut geven aan, dat wanneer je klei met veen vermengd, er een kleihumus complex ontstaat waardoor de organische stof minder oxideert.  Een reductie tot 60% is gemeten, afhankelijk van het veen, en het lutumgehalte van de klei. 

Deze klei is afkomstig van infrastructurele werken, en krijgt zo weer een nuttige bestemming door weer in de kringloop te worden opgenomen. 

Het inspoelen van klei in veengrond lijkt een effectieve maatregel te zijn om de afbraak van organische stof in veen af te remmen. Daarmee kunnen we emissies van CO2 en bodemdaling afremmen zonder de grond te vernatten.  

De klei moet door het actieve bodemleven door de bodem worden verdeeld. Een gezonde bodem wordt door het bodemleven elke 10 jaar op de kop gezet, vermengd. 

Omdat we dit als een kansrijke methode zien, om de CO2-emissie en bodemdaling te verminderen, en moderne agrarische bedrijfsvoering te kunnen blijven uitoefenen, staan we als ILM erg positief t.o.v. dit project, en zijn er twee bedrijven binnen ons werkgebied die aan de pilot meedoen.